Piszę o tym teraz, chociaż najgorętszym okresem na takie stroje będzie karnawał. A piszę teraz, dlatego, że za chwilę wybieram się na tradycyjną potańcówkę w stylu retro z okazji Święta Niepodległości.
W moich rodzinnych Tarnowskich Górach, z moim Stowarzyszeniem "Góry Kultury" w okolicach 11 listopada (najczęściej wypada to w wigilię - czyli 10) organizujemy potańcówkę w stylu retro. Święto Niepodległości to święto radosne i tak też chcemy je obchodzić. Jest więc potańcówka ze strojami z lat 20, 30; odpowiednia muzyka, wykład, film... w zeszłym roku, z racji mojej miłości do mody, zrobiłam wykład i prezentację mody międzywojennej. Jako modelki wystąpiły moje koleżanki, które założyły moje stroje. Oczywiście nie posiadam autentyków z tego okresu, ale przy odpowiedniej stylizacji, dodatkach - wszystko jest możliwe.
Ze mną tak bywa, moje ulubione ubrania pojawiają się przypadkiem lub w dziwny sposób.
Dziś prezentuję sukienkę w stylu lat 50, która idealnie sprawdza się w miesiącach jesienno-zimowych.
Kostium kupiłam jakiś czas temu przez internet,a przeprowadzone śledztwo wykazało, że pochodzi z lat 60 z Anglii. Przepiękny kolor, jeden z moich ulubionych wzorów i doskonałej jakości materiał. Ideał.
Kiedy ją zobaczyłam na Targach Mody i Dizajnu w Katowicach w grudniu wiedziałam, że musi być moja :) Powody były dwa - szyta z pełnego koła i wzór niczym z Czarnej Chaty z mojego ukochanego serialu - Twin Peaks.
Ta sukienka jest właściwie bliźniacza do sukienki z poprzedniego postu. No dobrze, ta jest wąska, kolory są odwrócone, groszki w górnej części... ale poza tym to jest praktycznie identyczna.
Tak naprawdę rzadko kupuję sukienki w sieciówkach. A to długość przed kolano, a to fason nie taki... A nawet jeśli znajdę odpowiednią, to często się waham z czysto samolubnych powodów - "potem wszyscy będą w takiej chodzić...". Częściej zaglądam do second handów, internetu czy odwiedzam krawcową. Zdarza się jednak, że po zobaczeniu sukienki w look booku potrafię jechać dwa miasta dalej :) Tak było i z tą sukienką.
